turyści

Zawoja- Babia Góra

Tym co do jednego zaprezentuję zobrazowanie ekskursyj jaką przeszedłem 2013 roku na Babia Góre. Samochodem pomknęliśmy w kierunku na Jak spod igły Targowisko tudzież odtąd Jabłonka natomiast Zubrzyca w kwocie 82 km dodatkowo dojeżdzamy aż do parkingu na przełęczy Krowiarki. Czytaj więcej

Wisła

Pokrywa śnieżna zalega od 110 do 160 dni. Średnia roczna temperatura wynosi na wysokości 430 m. n.p.m. 6,6 °C a na wysokości 750 m. n.p.m. 5 °C. Jest to teren o dużej ilości opadów, bo w granicach 970 – 1700 mm rocznie w partiach szczytowych. Okres wegetacyjny trwa około 180 dni. Z dwóch stron szczytu Baraniej Góry wypływają źródła Białej i Czarnej Wisełki łączące się w wybudowanej w 1972 roku Zaporze w Czarnem. Potok wypływający z Jeziora Czernieńskiego nosi nazwę Wisełka. Dopiero po połączeniu z pierwszym większym, prawym dopływem (Malinką) przyjmuje nazwę Wisła. W Istebnej bierze swój początek Olza; dopływ drugiej wielkiej rzeki Polski – Odry, a także potok Czadeczka, którego wody poprzez Kisuczą, Wag i Dunaj wpływają do Morza Czarnego. W związku z powyższym musimy ten teren uznać za dział wód, geologicznie należący do Karpat Zewnętrznych, zwanych też Niszowymi. Podłoże w dużej mierze tworzą utwory karbonu. Zalegają na nich osadzone lub nasunięte osady młodsze, głównie z górnej kredy i dolnego trzeciorzędu. W dolinie Białej Wisełki natrafiamy na utwory godulskie i istebniańskie. Ponieważ gleba uzależniona jest zawsze od podłoża na którym powstała, w Beskidzie Śląskim utworzyły się gleby brunatne i bielicowe głównie szkieletowe i gruboziarniste należące do gleb początkowego stadium rozwojowego. Podążając na Baranią Górę Doliną Białej Wisełki zwróćmy uwagę na piętra roślinności, różnorodność gatunków oraz ich zmiany w obrębie biocenoz górskich. Regiel dolny sięga tu do ok. 1100 m. n.p.m., wyżej występuje regiel górny.

Trasa na dużym odcinku biegnie wzdłuż potoku Białej Wisełki, który jest rezerwatem pstrąga. Charakteryzując teren należy wspomnieć o miejscowym ekotypie świerka pospolitego, tzw. świerka istebniańskiego. Ekotyp ten ma bardzo dobre cechy genetyczne, jest odporny na wahania warunków klimatycznych i daje dużą produkcję drewna, dochodzącą do 1300 m’ z jednego hektara (w wieku 150 lat). Taki drzewostan jest na terenie Istebnej w Leśnictwie Bukowiec i można go oglądać po wcześniejszym uzgodnieniu w Nadleśnictwie. Całości obrazu biologicznego terenu dopełnia fauna. Nasze lasy zamieszkiwane są przez przedstawicieli takich gatunków jak: lis, wilk, niedźwiedź, a także liczne ptaki z coraz rzadziej występującym głuszcem. Z płazów można tu zobaczyć: kumaka górskiego i nizinnego, ropuchę szarą, żabę zieloną, rzekotkę drzewną, traszki, salamandrę plamistą, a z gadów: jaszczurkę żyworodną, jaszczurkę zwinkę, jaszczurkę zieloną, padalca zwyczajnego, zaskrońca, żmiję zygzakowatą (wszystkie chronione). Z roślin runa występujących na tym terenie ochronie całkowitej podlegają : tojad mocny, tojad sudecki, podrzeń żebrowiec, wawrzynek wilczełyko, naparstnica purpurowa, omieg górski, widłak wroniec, widłak jałowcowaty i goździsty, ciemiężyca zielona, storczyk Fuchsa, a częściowej: kopytnik pospolity, marzanka wonna, goryczka troje5ciowa i krzew kruszyna pospolita. 
http://mazowieckie.naplus.org.pl/

Sanguszko

Sanguszko nie znał się specjalnie na kopalnictwie, ale chętnie zatrudniał specjalistów. Jego pełnomocnikiem w Szlachtowej został fachowiec górniczy, Niemiec z pochodzenia – Andrzej Bittener. Trzeba przyznać, że Bittenera los tą nominacją ciężko doświadczył. Ów obywatel świata, człowiek o szerokich horyzontach, trafił w zakątek, gdzie „diabeł mówi dobranoc”. Czytaj więcej

Czerwony Klasztor w Pieninach

czerwony Klasztor widok z Trzech Koron

czerwony Klasztor widok z Trzech Koron

Czerwony Klasztor to jedna z najsłynniejszych budowli sakralnych usytuowanych w Pieninach. Jego budowę nakazano magistrowi Kokoszowi Berzeviczemu jako zasądzone zadośćuczynienie za popełnione morderstwo. Aby odkupić swoje winy miał on wznieść 6 klasztorów i zamówić 4000 mszy za spokój duszy zmarłego. Czytaj więcej

Największe bogactwo Piwnicznej

Największe bogactwo Piwnicznej to niewątpliwie naturalne lecznicze wody mineralne, znane jako „kwaśne wody”. Te wodorowęglanowo-magnezowo-wapniowo-żelaziste wody posiadają wysoką zawartość jonów magnezowych i wapniowych. Do Piwnicznej przyjeżdżają kuracjusze ze schorzeniami układu pokarmowego oraz chorzy na cukrzycę. Klimat Piwnicznej sprzyja borykającym się z nadciśnieniem oraz niskim ciśnieniem tętniczym krwi. Kuracjusze decydując się na pobyt w jednym z kilku sanatoriów, mają okazję do skorzystania z wannowych kąpieli mineralnych, zabiegów borowinowych, natrysków wodoleczniczych oraz wszelkiego rodzaju  masaży.